Spomen obilježje prof. dr Ranku Bulatoviću

Ranko Nikice Nova Bogdanova Bulatović, rodio se u selu Gornja Rovca kod Kolašina 28. juna 1943. godine. Osnovno školovanje završio je u ujčevini u Vrujcima u blizini manastira Morače. Osmogodišnju školu završio je u Kolašinu. Srednjoškolsko- učiteljsko obrazovanje stekao je u Nikšiću. U Beogradu je završio Filozofski fakultet – odjeljenje pedagogije. U redovnom roku, kao jedan od najboljih studenata, stekao je zvanje doktora nauka i redovnog profesora Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu.
Objavio je desetak naučnih knjiga i stotinak studija, rasprava, eseja, analiza, recenzija. Napisao je nekoliko spisa van naučnog svijeta, kako je sam kazao „vrijedne nevremenog zaborava“: O Rovcima i plemenu mome, daje više priče, Podgorica 2013; Rovčanin Rovački, izmučene priče jednog od njih, Podgorica 2018; Rovačke slike i neprilike, Beograd 2019; Ne dirajte dete, Beograd 2021.
Stanovao je u Beogradu, a živio u Rovcima. Dana 6. jula 2021. godine preselio se prof. dr Ranko Nikičin Bulatović u vječnost i zauvijek nastanio „u nebotiku čojstva i junaštva“ u Rovca. Rovca koja je nosio u sebi na nimalo lakom životnom putu. Rovca koja su iz dna njegove duše progovorila u predvečerje njegovog života i tako podario čitaocu raskošnu ljepotu, rovačke „jezičke apoteke“, knjige filozofsko-psihološke i istorijsko-sociološke tematike. Rovca i Rovčani su mu bili „prvi i poslednji učitelji“.
U Zavičaj je prije nekoliko godine stigla i njegova biblioteka iz Beograda. Uz blagoslov visokopreosveštenog mitropolita Amfilohija i prečasnog igumana manastira Morače Rafaila, na dar manastiru Morači, prof. dr Ranko Nikičin Bulatović poslao je oko tri hiljade knjiga iz pedagogije, psihologije, andragogije. Spremio je da pošalje još oko hiljadu knjiga iz oblasti takozvane opšte literature. Knjige su smještene u Manastirskoj biblioteci koja nosi ime patrijarha dr Gavrila Dožića.
Prof. dr Ranko Nikičin Bulatović imao je „suzu za svačije oko“, stojički je podnio bol za nestankom svojih najbližih iz porodice, koji su kako je govorio, „odlazili preko reda“. NJegova vječna kuća nalazi se na malom seoskom groblju u Gornjim Rovcima.

Tu je porodična grobnica perjanika Nova Bogdanova Bulatovića i kapela koju je podigla Vlada Savezne Republike Jugoslavije u slavu ministru vojnom Pavlu Nikičinom Bulatoviću. Tu u groblju je i jedna granitna ploča na kojoj je kamenorezac ucrtao lik prof. dr Ranka Nikičina Bulatovića sa epitafom: „Odjednom i zbogom i do viđenja; tamo u ove i ovakve kamenoteke; gdje nikada niko nije zakasnio; Za malo života i dok; slučajno ne ode zauvijek“.
Sve ovo izrečeno i mnogo toga neizrečenog a lijepog i plemenitog satkanog u ličnosti i djelu prof. dr Ranka Nikičina Bulatovića učinili su ga trajno nezaboravnim.

Piše: Draginja Kujović, istoričar umetnosti

POSTAVI ODGOVOR

Molimo unesite svoj komentar!
Ovdje unesite svoje ime