.

Planina Visitor ima jedan prekrasan dragulj, gorsko oko – Visitorsko jezero, a u njemu malo ostrvo obraslo visokom modrozelenom travom. Ne tako davno ostrvo je bilo pokretno i mijenjalo položaj, tj. po jezeru šetalo. Sada ostrvo ne mijenja svoj položaj, zbog borivih stabala, sada potpuno trulih, kojima je sa obalom povezano.
Postoje dvije verzije o postanku ovog ostrva:
Veoma davno, kraj jezera je neko pleme Ilira napasalo svoja stada. Da bi stoku preko noći zaštitili od napada divine (vukova i drugih zvijeri) i sačuvali od hajduka, izgradili su veliki splav od debelih borovih stabala. Na splavu bi uveče sakupili stoku i zajedno sa stokom, pomoću dugačkih motki otisnuli se dalje od obale. Ujutru bi splav približili do obale i izjavili stoku na ispašu. Tokom vremena na splavu se formirala velika naslaga đubriva, na koju je vjetar donosio čestice prašine i opalo lišće. Tako je nastao debeo sloj humusnog zemljišta, debeo oko 70 cm, koji je obrastao bujnom močvarnom vegetacijom. I sada kada se po ostrvu hoda, tlo se pod nogama ugiba, voda ponegdje štrca i ima se osjećaj da se ostrvo ljulja.
Prema drugoj verziji, na Visitorskom jezeru Đulj-beg Šabanagić je napravio splav od borovih greda i tu preko ljeta pravio izlete. Tokom vremena vjetar je donosio raznovrsni biljni materijal i čestice zemlje, te je tako postepeno nastao debeo sloj zemljišta kojeg je obrasla raznovrsna močvarna trava.

Izvor: avlija.me; Ramo Markišić

O autoru:

Ramo Markišić je rođen 24. aprila 1924. godine u Vojnom selu. Učesnik je NOR-a od 1944. godine. Ranjen je kod Sarajeva 9. 02. 1945. godine. Emigrirao je u Albaniju 7. 05. 1951. godine. Poslije raspada SFRJ vratio se u rodno mjesto 1991. godine, a preselio je na Ahiret 2011. godine.

Izvor: avlija.me

POSTAVI ODGOVOR

Molimo unesite svoj komentar!
Ovdje unesite svoje ime