Doći do bilo kakvih, pa i onih najordinarnijih informacija vezaniih za ovu grupu se graničilo sa gotovo nemogućim onim, a sve iz razloga jer su članovi ove preminuli, no zahvaljujući predusretljivošću, ljubaznošću valjevskog Amera Zorana Savića, usput, vrsnog poznavaoca njihove karijere, nećemo ostati uskraćeni za Koraci priču, te mu od srca zahvaljujem na pruženim informacijama.

“Koraci”, Valjevo

Tako na ideju o formiraju Stepsa dolazi Zoran Timotijević Tima 1977. godine koji je u grupi imao zaduženje vokalnog soliste, a pored njega su bend činili i Radoslav Mule Krstić solo gitarist, Bora Gračanin klavijaturist, Slobodan Boban Aleksić bubnjar te Kokan Popović bas gitarist. Vežbali su u kućnim uslovima članova grupe, skidali su onovremene aktuelne stvari poprock grupa domaćih, od kojih su ipak najzastupljenije Pro Arte ali i Boris Bizetić, Miša Marković i Rade Vučković te možemo zaključiti da su članovi sastava više naginjali pop muzici. Usput, neke značajnije pesonalne promene nisu zabeležene (izuzev da je Mirko Djajić Jimmy 1974. godine u letnjoj bašti Doma omladine menjao Kokana Popovića na bas gitari) te su tako slovili za izuzetno usviranu ekipu. Koraci su kontinuirano nastupali u Domu omladine ili na platou ispred doma. Potrajali su tako, u onom izvornom do kraja 1981. godine.

Izvor: prozaonline; piše: Živko Ivković, rok kritičar i publicista