Daniel Vincek rođen je u bivšoj Kraljevini Srba, Hrvata i Slovenaca (kasnije Jugoslavija) 7. juna 1926. godine u Zagrebu. U tom gradu je završio  Osnovno obrazovanje kao i Realnu gimnaziju koju je maturirao 1946. godine. Na početku Drugog svjetskog rata, kao skojevac, jedno vrijeme bio je ilegalac u Zagrebu kasnije borac Zagrebačkog odreda. Poslije rata se zapošljava u Zagrebačkom opštinskom centru. Istovremeno upisuje biologiju na Prirodnoslovnom- Matematičkom fakultetu na Sveučilištu u Zagrebu. Direktivom Centralnog komiteta Saveza komunista Jugoslavije, Daniel Vincek je prinuđen da se sa biologije prepiše na spoljnu trgovinu. Razlog je nedostatak tog kadra tadašnjoj  mladoj jugoslovenskoj državi. Spoljnu trgovinu diplomirao je 1949. godine i zaposlio se u beogradskom preduzeću ,,Jugoelektro”, dok od 1956. godine radi u ,,Industrija-importu” i to najprije u beogradskom predstavništvu. Četiri godine kasnije 1960. prelazi u Titograd (Podgorica) gdje ostaje dugi niz godina. Veliku podršku za njegovu ogromnu ljubav prema biologiji i botaničkim istraživanjima dobija od svoje supruge Vjere Radović, sa kojom će imati skladan brak. Nju je upoznao u tadašnjem Titogradu. Daniel  u to vrijeme radi u ,,Pamučnom kombinatu” i u ,,Servisimportu” (Titograd). Od 1968. do 1972. godine radi u Italiji, u Milanu kao predstavnik ,,Industrija-importa”.  Od 1977. do 1988. godine Daniel radi u predstavništvu, “Generaleksporta” koji je tada bio gigant u spoljnjoj-trgovini.
   Nakon penzionisanja 1988. godine, Daniel Vincek seli se u Dulovine kod Kolašina gdje je formirao Botaničku baštu 1981. godine. Vincekovu baštu je posjetilo više od 150.000 ljudi koji su odlazili i ponovo se vraćali očarani njenom ljepotom. Dok on, krajem 2018. godine ustupa  Botaničku baštu državi Crnoj Gori kao svoj Legat. Daniel Vincek je poznati botaničar, ali pored botanike poznat je i po planinarenju. Zasigurno ostavio je trag u planinarstvu postigavši odlične rezultate. Bio je član ekspedicija PSD ,,Komovi” iz Titograda koja se 1986. godine popela na Momblan, najviši vrh u Alpima. Pored toga bio je i član ekspedicije na Ararat 1991. godine. Koautor je mnogih knjiga, kao što su: ,,Crnogorske planine-putopisi i zapisi” (1997) ,,Planine Crne Gore-vodič za planinare” (2004). Puno se zalagao za unapređenje planinskih staza kao i planinarske infrastrukture. Bio je jedan od pokretača i član redakcije ,,Kolašinskih novosti”, i aktivno učestvovao u pripremanju ,,Planinskih novina”. Pored svega toga govorio je nekoliko svjetskih jezika. Volio je voće i to: kruške, jabuke, ali najviše u tečnom stanju, tako se on šalio.
  Daniel Vincek preminuo je 8. avgusta 2021. god. u 96. godini. Sahranjen je na Gradskom groblju dan kasnije 9. avgusta. Tokom života pomogao je u izradi oko 20 doktorskih i više od 100 diplomskih i magistarskih radova. Nikad nije volio da ističe svoje nagrade kojih je bilo dosta. U njegovu čast biljka Virak ili vilina rosa, dobija ime Alhhemill vincekii.

Gospodine Daniele uvjek ćete biti upamćeni od strane svih građana Crne Gore, svijeta, ali najvažnije svog grada. Počivajte u miru.

Piše: Vasilije Ševaljevič, učenik, Kotor