Poslije skoro pet vjekova, 11. oktobra 1912. godine u 16 časova oslobođeno je Bijelo Polje od Turaka. Grad je oslobodila Crnogorska vojska pod komandom serdara Janka Vukotića. Za oslobođenje bjelopoljskog područja (Mojkovac, Šahovići, Bijelo Polje i Lozna) poginula su 23 crnogorska vojnika i jedan oficir, a ranjena 82 vojnika i tri oficira.Podatak o broju poginulih i ranjenih turskih vojnika nije poznat. Vukotić je 11. i 12. oktobra obišao varoš o kojoj je pisao kralju da je lijepa i dosta velika. Oblasnom upravitelju u Kolašinu, serdaru Jovićeviću, pisao je da je Bijelo Polje “ljepše od svega na svijetu“, dok je nasljedniku prijestola javio da je okolina Bijelog Polja čarobnija od svega što je vidio.

Ministarstvo unutrašnjih djela Kraljevine Crne Gore je 9. Decembra 1912. god. obrazovalo Komisiju za fomiranje novih organa vlasti u oslobođenim područjima. Komisija je radila u sastavu: Milić Dabetić, Periša Pajković i Miloica Joksimović.

Upravu opštine činili su: predsjednik, tri odbornika i tri njihova zamjenika.Komisija je pristupila i formirnju kapetanija. U sastav Bjelopoljske kapetanije bile su opštine: Bjelopoljska (varoška), Lozanska, Zatonska, Rasovska i Savinopoljska (bistrička). U sastav Šahovićke kapetanije ušle su opštine: Šahovićka, Ravnorječka, Mojkovačka, Stožerska i Nedakuška.

Prvi oblasni upravitelj područja (Bijelo Polje, Mojkovac, Šahovići) bio je Milo Dožić koji je tu dužnost obavljao do 1916. godine. Oblast su sačinjavale opštine: Mojkovačka, Ravnorječka, Stožerska, Pavinopoljska, Šahovićka, Nedakuška, Lozanska, Zatonska,

Rasovska, Savinopoljska, Orahovička i Koritska. Opštine: Kanje i Bare pripale su Srbiji. Opštine su frmirane za područje koje je imalo od 400 do 600 domova. U okviru oblasne uprave formiran je sud čiji je predsjednik bio kapetan Sava Anđelić. Za predsjednika varoške opštine Bijelo Polje imenovan je Mihailo Bajić, a odbornici su bili: Andro Stanić, Todor Pejović, Helmi beg Kajabegović i Ejub beg Zaimović. Janko Vukotić je izdao proglas stanovnicima Bijelog Polja upozorivšiih da od sada „pripadaju pod vlast Gospodara Crne GoreNjegovog Veličanstva kralja Nikole i njegovih naprednih zakona“ i pozvao ih da budu „mirni, poslušni i lojalni građani“. Bjelopoljski okrug, kasnije srez, zahvatao je 1.215 kilometara kvadratnih. Učešće Crne Gore u Prvom svjetskom ratu okončano je potpisivanjem kapitulacije. Crnogorska vojska je položila oružje, a Astro-Ugarska monarhija je pristupila organizaciji vlasti na okupiranom području. Izvršena je reorganizacija dotadašnjih organa vlasti. Područje Bjelopoljske opštine podijeljeno je na dva sreza:

serdar Janko Vukotić

Bijelo Polje i Lozna. Na čelu sreza bio je komandant sreza koji je obavezno bio austrougarski oficir u činu pukovnika ili potpukovnika. Serdar Prvi oblasni upravitelj područja (Bijelo Polje, Mojkovac, Šahovići) bio je Milo Dožić koji je tu dužnost obavljao do 1916. godine.

Oblast su sačinjavale opštine: Mojkovačka, Ravnorječka, Stožerska, Pavinopoljska, Šahovićka, Nedakuška, Lozanska, Zatonska, Rasovska, Savinopoljska, Orahovička i Koritska.

Opštine: Kanje i Bare pripale su Srbiji. Opštine su frmirane za područje koje je imalo od 400 do 600 domova. U okviru oblasne uprave formiran je sud čiji je predsjednik bio kapetan Sava Anđelić.

Za predsjednika varoške opštine Bijelo Polje imenovan je Mihailo Bajić, a odbornici su bili: Andro Stanić, Todor Pejović, Helmi beg Kajabegović i Ejub beg Zaimović.

Janko Vukotić je izdao proglas stanovnicima Bijelog Polja upozorivši ih da od sada „pripadaju pod vlast Gospodara Crne Gore Njegovog Veličanstva kralja Nikole i njegovih naprednih zakona“ i pozvao ih da budu „mirni, poslušni i lojalni građani“. Bjelopoljski okrug, kasnije srez, zahvatao je 1.215 kilometara kvadratnih. Učešće Crne Gore u Prvom svjetskom ratu okončano je potpisivanjemkapitulacije. Crnogorska vojska je položila oružje, a Astro-Ugarska monarhija je pristupila organizaciji vlasti na okupiranom području. Izvršena je reorganizacija dotadašnjih organa vlasti. Područje Bjelopoljske opštine podijeljeno je na dva sreza: Bijelo Polje i Lozna. Na čelu sreza bio je komandant sreza koji je obavezno bio austrougarski oficir u činu pukovnika ili potpukovnika.

Piše: Radomir Perišić, književnik i novinar

POSTAVI ODGOVOR

Molimo unesite svoj komentar!
Ovdje unesite svoje ime